Het oranje appeltje is op de markt gebracht in 1945. Het verhaal gaat dat men in Leerdam nog wat oranje glas had liggen van achterlichten van Wehrmachtwagens, die zijn omgesmolten en daar is fabrieksmatig het oranje appeltje van gemaakt.
Dus niet zoals alle andere oranjevaasjes mondgeblazen. Als u dan ook voor het eerst het appeltje met de 12 ribben ziet denkt u dat dit fake is, maar het ruwe geperste hoort zo. Ontwerper is Copier, die 7 jaar eerder ook het Beatrixvaasje ontwierp.
Er zijn op dit moment 12 oranjevaasjes, waarvan 6 echt tellen.
Vooral de laatste tijd zijn er veel op de markt gebracht, onder
andere Amalia en Alexia. De eerste was bij de 18de verjaardag van
Juliana in 1927. Als u een dergelijk appeltje koopt, en u krijgt er
geen spijt van, let er dan op dat hij helder is, en heel. Helder, geen
aanslag er in, geldt voor al het glas. Aanslag krijgt u nooit uit glas,
niet met antikalk, steradent, of welk ander wondermiddel de
verkoper ook noemt. De verkoper zelf weet wel een truukje, een
beetje slaolie erin en hij is weer helder (totdat u hem afwast). Het is
1 van de leukste vaasjes van nederland, vooral door de geschiedenis.
Prijs voor een werkelijk goede circa 80 euro.
Dus niet zoals alle andere oranjevaasjes mondgeblazen. Als u dan ook voor het eerst het appeltje met de 12 ribben ziet denkt u dat dit fake is, maar het ruwe geperste hoort zo. Ontwerper is Copier, die 7 jaar eerder ook het Beatrixvaasje ontwierp.
Er zijn op dit moment 12 oranjevaasjes, waarvan 6 echt tellen.
Vooral de laatste tijd zijn er veel op de markt gebracht, onder
andere Amalia en Alexia. De eerste was bij de 18de verjaardag van
Juliana in 1927. Als u een dergelijk appeltje koopt, en u krijgt er
geen spijt van, let er dan op dat hij helder is, en heel. Helder, geen
aanslag er in, geldt voor al het glas. Aanslag krijgt u nooit uit glas,
niet met antikalk, steradent, of welk ander wondermiddel de
verkoper ook noemt. De verkoper zelf weet wel een truukje, een
beetje slaolie erin en hij is weer helder (totdat u hem afwast). Het is
1 van de leukste vaasjes van nederland, vooral door de geschiedenis.
Prijs voor een werkelijk goede circa 80 euro.
Aardewerk kreeg je in de jaren 50 en 60 door een trouwe
klant te zijn.
Bijvoorbeeld van california, kwatta, goudboon, knorr en zoals
in dit geval unox. Je moest dan een zegeltje op de verpakking
uitknippen, op een zegelkaart plakken en als je ik weet niet
hoeveel zegels had geplakt kreeg je een kopje. Menig zondag
heb ik plakkend doorgebracht.
Dit zijn glazen koppen met fraaie kleuren, vaak pasteltinten
maar ook oranje paars rood en wit. Gemaakt bij het franse
opale en zeer typerend voor die tijd. Door yuppen
tegenwoordig voor cafe au lait gebruikt. Wilt u dat alle koppen
er gelijk uit zien stop ze in de afwasmachine.
Prijs 3,50 per stuk.
klant te zijn.
Bijvoorbeeld van california, kwatta, goudboon, knorr en zoals
in dit geval unox. Je moest dan een zegeltje op de verpakking
uitknippen, op een zegelkaart plakken en als je ik weet niet
hoeveel zegels had geplakt kreeg je een kopje. Menig zondag
heb ik plakkend doorgebracht.
Dit zijn glazen koppen met fraaie kleuren, vaak pasteltinten
maar ook oranje paars rood en wit. Gemaakt bij het franse
opale en zeer typerend voor die tijd. Door yuppen
tegenwoordig voor cafe au lait gebruikt. Wilt u dat alle koppen
er gelijk uit zien stop ze in de afwasmachine.
Prijs 3,50 per stuk.
Wellicht de makkelijkst te vinden vaas van Copier is de
ribbelvaas. In menig keukenkastje zal hij nog staan te
wachten om gevonden te worden. Ze zijn in grote
hoeveelheden gemaakt van begin jaren 50 tot begin
jaren 60. Er zijn 3 vormen, de druppel het tonnetje en de
minst bekende een cilindrische voet naar boven breed
uitlopend. De cilindrische voet is aan de onderkant wat
hoekig, wat hoger rond. Kleuren zijn rookkleurig, groen,
ongekleurd. De druppel en het tonnetje heb je in twee
groottes, de breed uitlopende cilinder denk ik in 1 grootte.
Ze zijn ongemerkt. Ondanks dat er heel veel zijn gemaakt
hebben ze toch wat waarde, 25 voor de kleine ton tot
75 euro voor de breed uitlopende.
ribbelvaas. In menig keukenkastje zal hij nog staan te
wachten om gevonden te worden. Ze zijn in grote
hoeveelheden gemaakt van begin jaren 50 tot begin
jaren 60. Er zijn 3 vormen, de druppel het tonnetje en de
minst bekende een cilindrische voet naar boven breed
uitlopend. De cilindrische voet is aan de onderkant wat
hoekig, wat hoger rond. Kleuren zijn rookkleurig, groen,
ongekleurd. De druppel en het tonnetje heb je in twee
groottes, de breed uitlopende cilinder denk ik in 1 grootte.
Ze zijn ongemerkt. Ondanks dat er heel veel zijn gemaakt
hebben ze toch wat waarde, 25 voor de kleine ton tot
75 euro voor de breed uitlopende.
Eind jaren 50 kwam de kristalunie in Maastricht met gekleurde glazen
op de markt. Glazen slijpen werd te duur, een gewoon helder glas kon
iedereen maken, dus maar wat nieuws, gekleurd glas. Max Verboeket
zocht wat kleurtjes uit, blauw, twee soorten groen, paars, grijs en
goud. Hij kleurde er oude ontwerpen van Rozendaal mee en het bonte
carnaval glas was geboren. Je hebt er veel series van , een stuk of 25,
in hoofdzaak te onderscheiden in glazen met een voetje en glazen
zonder voetje. En dan van elk weer glazen voor elk denkbaar en
tegenwoordig ook ondenkbaar drankje, bier, limonade, sherry, port,
likeur, advocaat, wijn, rijnwijn, noem maar op. In de boekjes heeft elk type een nummer, bijvoorbeeld K21, je ziet het ook wel in advertenties. Het glas was zeer populair, hoewel mijn vader er nooit aan kon wennen, bier uit een groen glas. Omdat het zo populair was is er toch wel veel van over, want het is heel kwetsbaar. Het glas knapt bijzonder makkelijk inde afwas. Het is allemaal mondgeblazen kristal, het handwerk zie je aan de glazen af, klein beetje schots en scheef. Een goede glasblazer blies circa 350 glazen per dag, daar kon niet erg nauwkeurig gekeken worden. Prijzen van carnaval glas variëren van 1,50 euro voor een cognac glaasje tot 25 euro voor de rede bierroemer K21. Ook de grapefruit glazen, gekleurde voet en blank van boven, doen die prijs. Maar het overgrote deel van de glazen schommelt tussen de 3 en 6 euro per stuk. Limonadeglas drie euro, rijnwijn glas 6 euro, champagne 12 euro, het varieert.
op de markt. Glazen slijpen werd te duur, een gewoon helder glas kon
iedereen maken, dus maar wat nieuws, gekleurd glas. Max Verboeket
zocht wat kleurtjes uit, blauw, twee soorten groen, paars, grijs en
goud. Hij kleurde er oude ontwerpen van Rozendaal mee en het bonte
carnaval glas was geboren. Je hebt er veel series van , een stuk of 25,
in hoofdzaak te onderscheiden in glazen met een voetje en glazen
zonder voetje. En dan van elk weer glazen voor elk denkbaar en
tegenwoordig ook ondenkbaar drankje, bier, limonade, sherry, port,
likeur, advocaat, wijn, rijnwijn, noem maar op. In de boekjes heeft elk type een nummer, bijvoorbeeld K21, je ziet het ook wel in advertenties. Het glas was zeer populair, hoewel mijn vader er nooit aan kon wennen, bier uit een groen glas. Omdat het zo populair was is er toch wel veel van over, want het is heel kwetsbaar. Het glas knapt bijzonder makkelijk inde afwas. Het is allemaal mondgeblazen kristal, het handwerk zie je aan de glazen af, klein beetje schots en scheef. Een goede glasblazer blies circa 350 glazen per dag, daar kon niet erg nauwkeurig gekeken worden. Prijzen van carnaval glas variëren van 1,50 euro voor een cognac glaasje tot 25 euro voor de rede bierroemer K21. Ook de grapefruit glazen, gekleurde voet en blank van boven, doen die prijs. Maar het overgrote deel van de glazen schommelt tussen de 3 en 6 euro per stuk. Limonadeglas drie euro, rijnwijn glas 6 euro, champagne 12 euro, het varieert.
Als u leuke aanvullende informatie heeft over de ontwerper, de fabriek of het ontwerp, mail me dan of schrijf het in het gasten boek, kan ik het verwerken en gaat de kennis niet verloren. Ook andere opmerkingen lezen we graag terug in het gastenboek.
NAAR BOVEN
